Dag 12; rust, opruimen en inpakken

Vandaag een klein verslagje van de dag.
Vanochtend idem als alle ochtenden samen heerlijk ontbijtje, kids zwemmen.

Mams alvast één en ander opruimen. Verder was het een erg rustige dag met de laatste boodschapjes halen in Sölden. En voor de kids en paps dit keer nogmaals (voor het laatst) zwemmen.

Verder moesten we nog beslissen wat we zouden gaan eten. De kids gaven de doorslag het werd Primo's ons Italiaans restaurant een paar honderd meter verderop in de straat.

Mmmmm. Blijft toch erg lekker...

John en Karlijn hadden de salami pizza. Lotte de spaghetti bolognese en ik de penne bolognese.
Smaakte allemaal weer heerlijk. Als toetje werd er voor het laatst ijs gekozen. Mmmmmm veel te lekker.

Nu liggen de kids alweer heerlijk in bed en heb ik de koffer zover alweer gepakt.
Morgen doen we hier nog ons laatste ontbijtje en zullen dan weer vertrekken richting NLD.

Moet zeggen dat we een ontzettend leuke en gezellige vakantie hebben gehad. Ondanks alles wat er speelt en gespeeld heeft. We hebben met ons 4ren veel 'quality time' samen doorgebracht en gezellige dingen maar ook (voor de kids) moeilijke dingen gedaan.

Tja, aan alle goeds moet blijkbaar ook weer een end komen. Maar het is wel iets om nog lang van na te genieten.

Het verslag van onze terug reis zal zo snel mogelijk geplaatst worden. Weet alleen niet of dit direct in het weekend zal gebeuren dus...

Tot... de volgende keer

Dag 11; de hele waterval

Vanochtend ging het als alle andere ochtenden behalve dan het zwemmen van de dames. We moesten immers om 11.30 uur in Umhausen zijn om de bus naar de top van de waterval te nemen. Het weer was in ieder geval veel beter dan ons laatste bezoek aan de waterval. We waren gelukkig ruim op tijd en inderdaad zo rond 11.30 uur kwam er een middelgrote bus aanrijden. Na ongeveer een kwartiertje rijden stopte de dame om ons eruit te laten. We waren immers in de buurt van de top van de waterval.

Na ongeveer 5 minuten lopen kwamen we aan het begin. Ik moet zeggen dat het absoluut de moeite waard was. En dat het afdalen stukken makkelijker was dat het stijgen. Moet er trouwens niet aan denken dat ik dit stuk omhoog had moeten lopen.

Dit is het begin van de waterval. Het water heeft gewoon een gat gemaakt in het steen zodat nu het water er onderdoor gaat.



Zo liepen we naar beneden. Op sommige stukken hadden we netjes een railing waar we ons aan vast konden houden. Maar dat was niet overal het geval. Vaak wanneer er geen railing aan de dal zijde was, liep ik voor Karlijn om haar hand vast te houden. Ik was namelijk ontzettend bang dat ze die dal zijde wel erg leuk zou vinden en dat ze zo uit het zicht zou verdwijnen. Dit omdat de dal zijde direct een afgrond is van heeeel veeeel meters naar beneden.

Dit is het eerste 'val' deel. Het was echt een prachtig gezicht. Erg indrukwekkend.



Uitkijkpost 3. Als je hier bij de uitkijkpost ging staan (daar beneden) dan werd je echt heel nat van de spray.



Het uitzicht vanaf uitkijkpost 3



Aan het eind van de hele wandeling naar beneden (dit duurde inclusief het kijken bij de uitkijkposten en de kleine pauzes onderweg zo'n 2.5 uur) moest er natuurlijk wel wat gedronken worden. En met zo'n heerlijk weer met zo'n 27 graden mag dat wel.

Eenmaal weer in Huben moest er natuurlijk ook weer gegeten worden. Dat werd vandaag bij de pizzaria die vanavond toevallig Grill avond had. Dit hield in dat je heerlijk van allerlei vlees kon halen bij de BBQ met diverse salades, frites en sausjes. Hier is Karlijn uw model, op de 2 volgende foto's is één groot verschil. Ziet u het...?

Mocht u het niet zien komt hier het antwoord... Karlijn heeft 2 verschillende jurken aan in een tijdsbestek van nog geen 10 minuten. Waarom?

Tja, ze wilde graag zelf snijden alleen deed dat op de rand van het bord waardoor alles wat op haar bord lag (friet, vlees en natuurlijk ketchup) in haar schoot belanden. Snel maar even naar het appartement om een andere jurk aan te trekken (ze voelde zich zo verdrietig).

Nu liggen ze weer heerlijk op één oor. En hebben we morgen alweer onze laatste volle dag hier in Huben. Dit zal een dag worden van opruimen, inpakken, boodschapjes doen, en waarschijnlijk zwemmen voor de dames.

Dus tot morgen...

Dag 10; Timmelsjoch

Deze ochtend begon als iedere andere ochtend. Op tijd wakker. Heerlijk samen ontbijten met verse broodjes en natuurlijk zwemmen voor de dames. We wilde vandaag kijken of we de waterval in Umhausen nu helemaal konden gaan zien. Alleen dan wel met een bus naar boven.
Dus wij togen naar Umhausen. Komen we daar aan en kijk ik naar de busvertrek tijden blijkt dat ie net 30 minuten weg was en die dag niet meer omhoog ging. Hij gaat namelijk maar 2 keer per dag; om 9.00 uur en 11.30 uur. Wij waren dus net te laat. Dus dit uitje verzetten we maar naar morgen.

Nu hadden we dus tijd om iets anders te doen; maar wat ga je dan doen. Gelukkig hadden we het boekje Hütten und Wandertipps bij ons. Daaruit kwam de Timmelsjoch.
Dit is de diepste pas in de Alpen tussen Reschen pas en de Brenner pas. Hoogste punt ligt op 2.509 meter. Via deze pas rijd je van Oostenrijk zo Italië binnen (dit is net na het hoogste punt).
De weg is 4 tot maximaal 6 meter breed en er zijn zo'n 30 haarspeld bochten. Omdat de weg zo hoog ligt is deze alleen tussen mei en oktober en tussen 7.00 - 20.00 uur geopend. En wanneer de weg na de winterperiode weer geopend gaat worden heeft men 6 - 8 weken nodig om de sneeuw met een hoogte van zo'n 10 meter van de weg te halen.



Genoeg met deze feiten. Maar ik vond dat je dit eerst moest weten voordat ik verder ga.
De Oostenrijkse zijde van de weg is natuurlijk wel stijl maar dat gaat geleidelijker dan die aan de Italiaanse zijde.
In het begin vond ik het nog wel leuk om 'de afgrond' in te kijken maar inderdaad aan die Italiaanse kant was het op een gegeven ogenblik niet echt lekker meer. Het uitzicht was prachtig (als je stil stond).

Deze tunnel (hieronder) gingen wij ook door. De hele tunnel is donker, geen verlichting (buiten die van auto's en motoren) te bekennen. En hier zagen we alweer het licht aan het eind van de tunnel. Over deze weg rijden ook wielrenners (helaas zonder verlichting) die zag je dus haast niet. Ik heb ook nog een filmpje gemaakt van deze tunnel en er reed dus een wielrenner voor ons die we op het allerlaatste moment zagen. Ik vond het eigenlijk onverantwoord en levensgevaarlijk.

We hebben natuurlijk op het hoogste punt even wat gegeten en gedronken. Moet je natuurlijk wel gedaan hebben. Het was er trouwens aardig frisjes en het waaide er behoorlijk. Wij waaide bijna uit ons jasje.
Maar we hadden er een mooi uitzicht en het eten (soepje/apfelstrudel) waren erg lekker.

Terug richting Huben hebben we even boodschappen gedaan in Sölden om in het appartement zelf iets te koken. Dit werd rijst met kip/currysaus. Eenmaal weer terug hebben we met z'n 4ren nog even heerlijk gezwommen en ik heb nog een half uurtje in de zon gelegen, heerlijk. Daarna lekker gegeten en de kids weer op tijd naar bed (ze zijn 's-morgens nog steeds erg vroeg wakker), uiteindelijk was het om 20.30 uur stil in de slaapkamer.

Morgen zullen we naar alle waarschijnlijkheid terug keren naar de waterval, dus...

Tot morgen...

Dag 9; Innsbruck

Vandaag zijn we op tijd op stap gegaan. Nadat ik natuurlijk weer als laatste wakker was (08.00 uur) hebben we samen weer ontbeten. De kids wilde graag weer gaan zwemmen maar dat werd door paps en mams niet toegestaan. Het was namelijk de bedoeling dat we op tijd zouden vertrekken richting Innsbruck. Dus reden we om 10.30 uur uiteindelijk weg. We reden naar Olympic World (dit is het gebied waar in 1976 de olympische winterspelen zijn geweest). Hier zijn een aantal grote parkeergarage's waar je de auto kan neerzetten en dan met een bus verder Innsbruck in kan.

Moet wel zeggen dat de schaatsbaan niet meer is. Dit is nu alleen nog een 400 meter betonlaag.

Als eerste zijn we met de bus naar Igls gegaan.

Dit een klein dorpje vlakbij Innsbruck. We vonden het een gezellig kneuterig dorpje waar natuurlijk ook de olympische spelen zijn stempel op gedrukt had. 

De vinger van John geeft aan waar we op dat moment stonden. Hierna zijn we met de bus weer teruggegaan naar Innsbruck.

Na een korte wandeling door het centrum stapte we weer in de auto om naar onze volgende bestemming.

Schloss Ambras.

Een prachtig slot waarin een museum is gevestigd. Met zo'n 200 portret schilderijen van diverse adelijke personen. En andere middeleeuwse voorwerpen. En zijn onlosmakelijk verbonden met Archduke Ferdinand II (1529–1595). Hij was de oprichter van de Ambras collecties die wereld wijd (al tijdens zijn leven) beroemd waren. Voor deze collectie heeft men destijd dit slot gebouwd.




  

Heb trouwens helemaal in een deuk gelegen toen ik deze heren zag. Kijk goed en misschien zie je wel het zelfde als ik. Moet wel zeggen dat ik in een melige bui was toen ik binnen liep.

 Het was vandaag een prachtige zonnige dag dus hebben we aan het eind van de rondwandeling door het slot nog even lekker op een terrasje gezeten om een heerlijk ijsje naar binnen te werken.

Onderweg terug naar Huben reed de volgende auto/pick-up voor ons. Leuke tekst...

 Eten hebben we zelf gemaakt. Lekkere pasta en een toetje. Voor morgen zijn er nog geen exacte plannen maar wie weet...

Tot morgen...

Dag 8; Lopen

Vandaag is het zondag. Alweer een week in Oostenrijk. 
De dag begon weer op tijd. Voor mij althans want ik slaap thuis meestal heerlijk uit tot een uur of 10.30 uur. Maar nu kwam Karlijn zo rond 8.15 uur naar me toe en maakte me wakker met de woorden: Mama wakker worden ik heb honger. Mijn antwoord (lichtelijk geërgerd) daarop was: Dat kan paps toch ook regelen? Ik wilde graag wat uitslapen. Maar helaas het kwaad was al geschied. Dus toch maar om 8.30 uur opgestaan.
Vandaag helaas geen broodjes aan de deur. De bakker is vrij op zondag. Dus gisteren maar zelf afbak broodjes meegenomen (smaken trouwens ook erg lekker).
De kids wilde natuurlijk net als iedere ochtend even lekker gaan zwemmen. Dus ook paps ging deze keer mee zwemmen (boeken zijn immers uitgelezen).

Nadat we allemaal klaar waren wilden we graag naar een waterval, de Stuibenfall in Umhausen. Dit is de hoogste waterval van Tirol met 159 meter.

Wij zijn omhoog gelopen tot aan het eerste plateau (eerste uitkijk post) nog niet half weg. We wilde nog proberen om naar de 2e plateau te lopen maar dit was toch iets te veel van het goede. Maar het stuk dat we uiteindelijk gelopen hebben was zeker de moeite waard.

Hoezo stijl omhoog!

Dit zagen we bij de eerste uitkijk post. Nou ons niet gezien hoor.

Zijn het niet mooie plaatjes?

Het was er echt prachtig. Eenmaal weer terug in het appartement hebben we heerlijk uitgerust. John is zelfs opnieuw onder de douche gesprongen, die was echt helemaal nat van het zweet.

Voor ons diner zijn we maar weer eens bij Primo hier 100 meter verderop gedaan. Vandaag was het pizza voor paps en Karlijn, Lotte wilde graag spaghetti en ikzelf heb maar eens een heerlijke salade gegeten met Pizza brood. Mmmmmm heerlijk.

Weer terug bij het appartement vertelde we de eigenaar Michael wat we vandaag gedaan hadden. Verteld hij doodleuk dat je ook met een bus omhoog gebracht kan worden en dan kun je zelf (een stuk eenvoudiger) naar beneden lopen!!!! Ja hoor hebben wij weer. Wellicht dat we dat nog een keer zullen doen van de week.

Heb net ook maar weer eens een wasje gedaan (waarom niet). Die zit nu in de droogtrommel dus ik mag zo rond de klok van 22.00 uur nog even naar de kelder de spullen ophalen.

De kids liggen vandaag wat laat in bed maar goed compenseren we morgen wel weer op een of andere reden.

Dus tot morgen...

Dag 7; Niks doen dag

Vandaag werd een dag van regen. Heel veel regen. En heel lang regen. Toen ik opstond zo rond de klok van 8.00 uur regende het al. Na het ontbijt wilde de kids natuurlijk gaan zwemmen en dus trok paps met z'n boek mee naar het zwembad. Zodat mams het heerlijk rustig aan kon doen. Dus weer een beetje van niet veel doen maar lekker hangen, lezen, kijken.
Om half vier zijn we toch maar even boodschappen gaan halen in Längenfeld. Het regende nog steeds.
Uiteindelijk werd het zo rond 17.00 uur wat lichter en ging het iets minder veel regenen.
Ik had voor de kids ieder een knutsel pakketje (zelf maken van armbandje/halsketting met kralen etc) meegenomen zodat ze wat anders konden doen. Dat viel (gelukkig) in goede aarde. En ze begonnen dan ook direct driftig te knutselen.

Kon paps zijn boek nog even uit lezen. En zoals je kunt zien brak eindelijk vandaag toch nog even het zonnetje door.

Toch werd het ook weer tijd voor het avond eten. Dit keer eens niet buiten de deur maar gewoon lekker in ons eigen appartement. Deze keer werd het pannenkoeken. We zaten al vroeg te eten (zo rond 17.30 uur). Zodat we dus ook weer vroeg klaar waren.
Het had iedereen prima gesmaakt. Zoals je kunt zien zijn ze al bijna op.

Na het eten hebben we samen een  'gezellig' spelletje Uno gespeeld. Blijft toch ook voor de kids een leuk spel om te spelen.

Hierna hebben paps en de kids wat afval naar beneden gebracht (afval wordt hier uitstekend gescheiden). En hebben ze beneden in de kelder ook nog even in de speelkamer een potje tafel voetbal gespeeld.

Nu zitten ze nog even naar de televisie te kijken en mogen ze binnen niet al te lange tijd weer lekker naar bed.

Voor morgen hebben we nog geen plannen. Die zullen wel in de loop van de avond/ochtend ontstaan. Dus...


Tot morgen...

Dag 6; Kristallen

Vanochtend was het voor de dames en paps weer optijd uit de veren en mocht mams natuurlijk weer blijven liggen. Vandaag was het tot 08.00 uur. Na het gebruikelijke ontbijt wilde de dames weer gaan zwemmen. En zo gebeurde het nauurlijk ook. Mams kon dan ook na het opruimen van de ontbijtspullen heerlijk rustig aan doen, met het nakijken van de gebruikelijke e-mails en blogs. Een beetje tv kijken en heerlijk in alle rust douchen, etc. Na enige tijd kwamen de dames en paps weer naar boven en gingen ze lekker douchen en aankleden. Mams kwam met het idee om naar Innsbruck te gaan. Was wel een uurtje rijden maar ach dat mocht de pret niet drukken. Onderweg wat aan het zoeken geweest op internet wat we zouden kunnen doen. Al snel kwam Swarovski aan bod. Swarovski is hier namelijk gevestigd net even buiten Innsbruck in het plaatsje Wattens. En hierbij heeft men een complex gebouwt dat Kristallenwelten heet. In de 'reus'

ontworpen in 1995 door Multimediakunstenaar André Heller, word een fantasie wereld neergezet met allerlei kunst en natuurlijk de ontwerpen van Swarovski.

Wat dacht je van deze kroonluchter?

Of de Empire State Building..

























Kijk deze 'mooie' olifant(je) kost maar .....

Dus nu kun je je voorstellen wat die andere voorwerpen zouden moeten kosten!

Op enig moment kwam je ook in een ruimte genoemd de kristaldome. Je wordt omringd door in totaal 595 spiegels die licht, reflecties en geluid breken. Wanneer je in het midden van de dome gaat staan maakt het niet uit als je fluisterd het klinkt nog steeds alsof je normaal iets zei tegen iemand. Heel raar en mooi tegelijk.

Wij zijn niet zo van dat soort (moderne) kunst maar vond het zeker de moeite waard om gezien te hebben. En natuurlijk kon ik het niet laten wat kleine cadeautjes te kopen.

Dit zijn voor de goede orde: doosje met verschillende soorten en kleuren kristallen, sleutelhanger en een pen.

Zo rond 17.30 uur waren we weer terug in ons appartement waar ik nog een wasje in de droogtrommel moest stoppen. Dus daar was het wachten nog even op voordat we in Langenfeld zijn gaan eten.

De kids liggen alweer even heerlijk op een oor. Voor morgen hebben we nog geen plannen maar dat zal wel in de loop van de ochtend ontstaan.

Tot morgen...

PS: Lotte heeft hieronder ook nog een kort verslagje van haar dag gemaakt.